vrijdag 2 januari 2015

Weetjes

Oudejaarsavond was supergezellig ondanks wolken aan de horizon.
         Het oostelijke deel van de Waalbandijk verdwijnt onder mijn joggende voeten, stap na stap, en maakt de weg vrij naar de laatste avond van 2014. Bij onze oudste zoon en zijn gezin speelden we Triviant Pursuit. Samen rond de kloostertafel. Oliebollen, snoeperijtjes, hartige hapjes en drankjes onder handbereik. Sofie lekker in haar bedje, in blijde afwachting van het nieuwe jaar en spetterend vuurwerk, Snuf in zijn kooi, na een plas over Niek en de bank, en Loes weggekropen onder de onderste traptrede. Steeds als een van ons even bij haar ging kijken, boorden haar glinsterende, doodsbange poezenogen vanachter een doos met speelgoed, vertwijfeld in de onze: houdt op met die harde knallen, asjeblieft!
         Vooral Niek liet niet af naar haar om te zien.
         We speelden met de familie-uitgave van het kennisspel zodat Niek en Koen aangepaste vragen kregen en een eerlijke kans om het van de volwassenen te winnen. Nou ja, wat is er eerlijk aan dit vragenspel? Hoe kun je ooit antwoorden op een vraag zoals (vrij ge├»nterpreteerd): “De Italiaan Marco Salutati, werd wereldkampioen omdat hij wat het langst had volgehouden?”
         Tja, wat is wat?
         We vuurden Riky aan en kwamen met suggesties zolang haar antwoord uitbleef: de langste spaghettisliert naar binnen slurpen; de langste das knopen; de langste neus maken…; enzovoort. De voorstellen gingen van netjes naar onfatsoenlijk. Het goede antwoord – een boer, langer dan een minuut en 17 seconden volgehouden – zat daar ook tussen maar werd niet gegeven. Natuurlijk genoten we, maar hoe kun je het goede antwoord geven op zo’n onzinnige vraag?; wie draagt kennis over dergelijke ongein?; wie bedenkt zo’n idiote opgave?
         Terwijl ik blijf hangen bij die boerende Italiaan, ik ben inmiddels het woonbootje van Klaartje gepasseerd, schiet de droom van afgelopen nacht weer naar binnen. Daarin moest ik oppassen op de hond van Nico, een kip en een konijn. Het konijn hupte naar buiten en klom op de rug van de kip. Ik zie het weer helder voor mij, als spelen zij de Bremer muzikanten uit het (bijna) gelijknamige sprookje van de gebroeders Grimm! Dat heb ik nou. Loop ik hier langs de Waalbandijk, schiet me een mogelijk triviantantwoord spontaan te binnen, terwijl er geen vraag over wordt gesteld! En in diezelfde droom streel ik het schaap (zo gaat dat met droomdieren, ze veranderen onder je handen!). Een deel van de geschoren buik toont haar onbeschaamd roze vel met daarin een slordig vers litteken. Ik probeer te vragen of zij een keizersnede heeft ondergaan, maar kan met de beste wil niet op die term komen.
         Zelfs in mijn slaap ondervind ik hinder van dat fenomeen: ik weet wat ik wil zeggen, maar kan het (ant)woord niet reproduceren. Dat gebeurt tegenwoordig iedere dag. Sowieso veelvuldig als ik naar ‘Twee Voor Twaalf’ of ‘De Slimste Mens!’ kijk. (Jammer trouwens dat Ellen Deckwitz zich gisteravond liet wegspelen. Nu moeten we het (voorlopig) zonder haar gedichtjes stellen. Alleen Ellen kan bedenken: ‘de steen vreest mij / omdat ik haar stuk zal slaan’. En dan is het volgens Timothy ook nog een supermooie vrouw: van dergelijke weetjes heb ik overigens geen last!)
         Omdat het logge lijf van Amoz in dezelfde droom om de wc-pot ligt, stoot ik enkele stapeltjes schoon gewassen en gevouwen onderbroekje om, maatje Samuel. Ze vallen in een spoelbak waarin een laagje water staat. Paniek. Snel er uit graaien. Die nog droog zijn leg ik naast mij in het ligbad…
         Onderbroekjes als voorboden van zijn thuiskomst: zo verschijnt onze jongste kleinzoon in mijn droom, reeds in de tweede nacht van 2015. Het gaat goed met hem, ondanks een injectie hem weer een terugval bezorgde. Maar als hij niet sterk genoeg was geweest had men hem die DKTP spuit niet gegeven!
         Volgens Rima, zijn moeder, loopt hij een beetje achterop.
         Hoe ook, het gaat langzaam (vooruit) met Samuel.
         Geluk dat traag op stoom komt is evengoed geluk!
        

         

Geen opmerkingen:

Een reactie posten